Dochter van Makelaar Jonnie Mennes koopt een eigen huis in crisistijd

En eh... wat doet je vader? Marleen Mennes (22) is een zogenaamde starter. Eind vorig jaar ging ze vanuit haar ouderlijk huis in de Wijert Zuid op zoek naar een eigen woning.

Niks eerst op kamers of een huisje huren, gewoon kopen. Dan moet je wel durven in deze tijd, toch? Niet als je vader NVM-makelaar is en je adviseert om juist nu te kopen. ‘Je hebt de mogelijkheden en je kunt het gewoon nu doen, zei mijn vader. Als hij geen bezwaren ziet, dan ik ook niet.' Ze vond haar appartement aan de Illegaliteitslaan.

Marleen is fysiotherapeut en werkt bovendien als zelfstandig personal trainer in Paterswolde. Met plezier woonde ze tot voor kort bij haar ouders. ‘Eerder had ik nog niet echt de drang om te vertrekken. Ik heb een goede verstandhouding met mijn ouders en voor een buitenmens als ik is het fijn wonen in de Wijert Zuid.' Toch vond Marleen het nu tijd worden voor een eigen plek. ‘Ik was er nu gewoon aan toe.'

Weinig woning

Met haar vader, NVM-makelaar Jonnie Mennes, deed ze de eerste bezichtigingen. Marleen: ‘Je hebt in het begin een globaal beeld van wat je wilt. Voor mij was dat een huisje met tuin, een schipperswoning bijvoorbeeld. Daar hebben we er een aantal van bekeken.' Dit gaf nieuwe inzichten. ‘Al snel werd me duidelijk dat je in deze categorie relatief weinig huis krijgt voor je geld. Veel van de prijs zit in het tuintje en de ruimte binnenshuis houdt dan niet over. Bovendien zijn het vaak oudere woningen en moet er het een en ander aan gebeuren.'

Afgeketst

Dochter en vader Mennes besloten het blikveld te verbreden en gingen zich meer op appartementen richten. Via internet hielden ze het aanbod in de gaten. ‘Voordeel van een vader in het makelaarsvak: ik hoefde steeds alleen maar naar de ruimte zelf te kijken. Al bij de eerste bezichtiging was ik blij verrast door de mooie ruimteverdeling van het appartement. Alleen de locatie was het niet helemaal. Niet praktisch bijvoorbeeld wat betreft mijn woonwerkverkeer.' Ook de sfeer van de wijk liet Marleen zwaar meewegen. Ik werk en ik ben een buitenmens. In een buurt met veel studenten en weinig groen zou ik me niet thuis voelen. Hier is het een paar keer op afgeketst.'

Spijkers

Eind vorig jaar kwamen ze het appartement aan de Illegaliteitslaan tegen. Marleen: ‘Het was eind november en we wilden voor de feestdagen spijkers met koppen slaan. Er kwam een bezichtiging en ik was echt enthousiast. Mijn vader zorgde dat we het zogenaamde voorkeursrecht kregen, een regeling waarmee je even goed kunt nadenken over een vervolgstap.' Vervolgens kwamen de onderhandelingen op gang. Eén keer zijn die onderhandelingen gestopt. ‘Van de verkoper hadden we begrepen dat er van de Vereniging van Eigenaren geen extra kosten te verwachten waren, maar uit de papieren bleek dat er nog een flink bedrag voldaan moest worden.' Na overleg met de verkopend makelaar zijn ze het eens geworden: ze hebben elk de helft van het bedrag voor hun rekening genomen. Marleen Mennes: ‘Ik was verwend wat betreft ruimte en groen. Nu zit ik in de stad, maar de omgeving is groen en het uitzicht biedt vooral ruimte en natuur. Het Stadspark is naast de deur. Heerlijk.'